Habib Wahid Featuring Porshi on a Brand New Song "Abahon"
@ Habib's Music Lounge.

Producer : Habib Wahid
Song : Abahon
Singer : Porshi
Tune & Music : Habib Wahid
Lyrics : Faujia Sultana Poly
Video Production : HW Productions
Light Design & Technical Assistance : Sayeed Siddiqui

Caller Tune Codes :

GP - WT(space) 8679645 & send to 4000
Airtel - CT(space) 8679645 & send to 3123
Robi - get(space)  8679645 & send to 8466
TeleTalk - TT(space) 8679645  & send to 5000
Banglalink - down 8679645 & send to 2222

 Habib Wahid Featuring Porshi on a Brand New Song "Abahon"
@ Habib's Music Lounge.

Producer : Habib Wahid
Song : Abahon
Singer : Porshi
Tune & Music : Habib Wahid
Lyrics : Faujia Sultana Poly
Video Production : HW Productions
Light Design & Technical Assistance : Sayeed Siddiqui

Caller Tune Codes :

GP - WT(space) 8679645 & send to 4000
Airtel - CT(space) 8679645 & send to 3123
Robi - get(space)  8679645 & send to 8466
TeleTalk - TT(space) 8679645  & send to 5000
Banglalink - down 8679645 & send to 2222

 Habib Wahid Featuring Porshi on a Brand New Song "Abahon"
@ Habib's Music Lounge.

Producer : Habib Wahid
Song : Abahon
Singer : Porshi
Tune & Music : Habib Wahid
Lyrics : Faujia Sultana Poly
Video Production : HW Productions
Light Design & Technical Assistance : Sayeed Siddiqui

Caller Tune Codes :

GP - WT(space) 8679645 & send to 4000
Airtel - CT(space) 8679645 & send to 3123
Robi - get(space)  8679645 & send to 8466
TeleTalk - TT(space) 8679645  & send to 5000
Banglalink - down 8679645 & send to 2222

 Habib Wahid Featuring Porshi on a Brand New Song "Abahon"
@ Habib's Music Lounge.

Producer : Habib Wahid
Song : Abahon
Singer : Porshi
Tune & Music : Habib Wahid
Lyrics : Faujia Sultana Poly
Video Production : HW Productions
Light Design & Technical Assistance : Sayeed Siddiqui

Caller Tune Codes :

GP - WT(space) 8679645 & send to 4000
Airtel - CT(space) 8679645 & send to 3123
Robi - get(space)  8679645 & send to 8466
TeleTalk - TT(space) 8679645  & send to 5000
Banglalink - down 8679645 & send to 2222

(၁) ဘူးဖ႐ံုက်ိဳင္း

အရြက္ေပၚမွာ ၾကပ္ခိုးမႈိေတြျဖစ္ေပၚျခင္း၊ေလာက္ေကာင္ေတြဖ်က္ဆီးတဲ့အတြက္ ပင္စည္နဲ႔ အညြန္႔ေတြ ညႈိးၿပီး ပုပ္ျခင္း၊ပင္စည္ထဲကို ဝင္ေရာက္စားေသာက္ဖ်က္ဆီးတဲ့အတြက္ ပင္စည္အေရာင္ေျပာင္းတာေတြျဖစ္ေပၚတတ္ပါတယ္။

က်ေရာက္ခ်ိန္

---------------

ပ်ိဳးပင္ေပါက္ကေန အသီးသီးတဲ့အခ်ိန္အထိ က်ေရာက္တတ္ပါတယ္။

ကာကြယ္ႏွိမ္နင္းနည္း

------------------------

• အရြယ္ေရာက္ေကာင္ေတြကို ေကာက္ယူဖ်က္ဆီးပစ္ပါ။

• ေဆာင္းခိုေနတဲ့အရြယ္ေရာက္ေကာင္ေတြကို ဖ်က္ဆီးပစ္ဖို႔ အသီးခူးၿပီးတာနဲ႔ စိုက္ခင္းကို ထယ္ထိုးပါ။

• မ်ိဳးေစ့ေဆးစီရင္ျခင္းနဲ႔ ေျမျပင္ခ်ိန္မွာ ပိုးသတ္ေဆးကို သံုးပါ။

(၂) ပ်ပိုး

---------

အပြင့္အရြက္ေတြ ပံုသ႑ာန္မမွန္တာ၊အေရာင္ေျပာင္းၿပီး ညႈိးသြားတာနဲ႔ ၾကပ္ခိုးမႈိေတြျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ပင္ပိုင္းႀကီးထြားမႈေႏွးၿပီး အပင္ေတြေသးေကြးၿပီး ပုေနမွာျဖစ္ပါတယ္။ 

က်ေရာက္ခ်ိန္

---------------

ပန္းပြင့္ခ်ိန္၊အသီးသီးခ်ိန္နဲ႔ ပင္ပိုင္းႀကီးထြားခ်ိန္တေလွ်ာက္လံုးက်ႏိုင္ပါတယ္။

ကာကြယ္ႏွိမ္နင္းျခင္း

------------------------

• အပင္ေတြေလဝင္ေလထြက္ေကာင္းေအာင္ ကိုင္းခုတ္၊ကိုင္းျဖတ္တာေတြလုပ္ေပးပါ။

• ပင္လံုးျပန္႔အာနိသင္ရွိတဲ့ေဆးသံုးၿပီး ကာကြယ္ႏွိမ္နင္းပါ။

(၃) မႊားပင့္ကူနီ

----------------

အရြက္မ်က္ႏွာျပင္ကို လွီးျဖတ္စုပ္စားပါတယ္။ အရြက္မွာ အပ္ဖ်ားေလာက္အျဖဴစက္လို အရာေတြကို ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။

က်ေရာက္ခ်ိန္

---------------

အပင္သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ က်ေရာက္ႏိုင္ပါတယ္။

ကာကြယ္ႏွိမ္နင္းနည္း

-----------------------

မႊားပင့္ကူကို ေသေစႏိုင္တဲ့ အာနိသင္ပါတဲ့ေဆးတစ္မ်ိဳးမ်ိဳးကို ပက္ဖ်န္းပါ။

Source; စိုက္ပ်ိဳးေရးဦးစီးဌာန

(၁) ဘူးဖ႐ံုက်ိဳင္း

အရြက္ေပၚမွာ ၾကပ္ခိုးမႈိေတြျဖစ္ေပၚျခင္း၊ေလာက္ေကာင္ေတြဖ်က္ဆီးတဲ့အတြက္ ပင္စည္နဲ႔ အညြန္႔ေတြ ညႈိးၿပီး ပုပ္ျခင္း၊ပင္စည္ထဲကို ဝင္ေရာက္စားေသာက္ဖ်က္ဆီးတဲ့အတြက္ ပင္စည္အေရာင္ေျပာင္းတာေတြျဖစ္ေပၚတတ္ပါတယ္။

က်ေရာက္ခ်ိန္

---------------

ပ်ိဳးပင္ေပါက္ကေန အသီးသီးတဲ့အခ်ိန္အထိ က်ေရာက္တတ္ပါတယ္။

ကာကြယ္ႏွိမ္နင္းနည္း

------------------------

• အရြယ္ေရာက္ေကာင္ေတြကို ေကာက္ယူဖ်က္ဆီးပစ္ပါ။

• ေဆာင္းခိုေနတဲ့အရြယ္ေရာက္ေကာင္ေတြကို ဖ်က္ဆီးပစ္ဖို႔ အသီးခူးၿပီးတာနဲ႔ စိုက္ခင္းကို ထယ္ထိုးပါ။

• မ်ိဳးေစ့ေဆးစီရင္ျခင္းနဲ႔ ေျမျပင္ခ်ိန္မွာ ပိုးသတ္ေဆးကို သံုးပါ။

(၂) ပ်ပိုး

---------

အပြင့္အရြက္ေတြ ပံုသ႑ာန္မမွန္တာ၊အေရာင္ေျပာင္းၿပီး ညႈိးသြားတာနဲ႔ ၾကပ္ခိုးမႈိေတြျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ပင္ပိုင္းႀကီးထြားမႈေႏွးၿပီး အပင္ေတြေသးေကြးၿပီး ပုေနမွာျဖစ္ပါတယ္။ 

က်ေရာက္ခ်ိန္

---------------

ပန္းပြင့္ခ်ိန္၊အသီးသီးခ်ိန္နဲ႔ ပင္ပိုင္းႀကီးထြားခ်ိန္တေလွ်ာက္လံုးက်ႏိုင္ပါတယ္။

ကာကြယ္ႏွိမ္နင္းျခင္း

------------------------

• အပင္ေတြေလဝင္ေလထြက္ေကာင္းေအာင္ ကိုင္းခုတ္၊ကိုင္းျဖတ္တာေတြလုပ္ေပးပါ။

• ပင္လံုးျပန္႔အာနိသင္ရွိတဲ့ေဆးသံုးၿပီး ကာကြယ္ႏွိမ္နင္းပါ။

(၃) မႊားပင့္ကူနီ

----------------

အရြက္မ်က္ႏွာျပင္ကို လွီးျဖတ္စုပ္စားပါတယ္။ အရြက္မွာ အပ္ဖ်ားေလာက္အျဖဴစက္လို အရာေတြကို ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။

က်ေရာက္ခ်ိန္

---------------

အပင္သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ က်ေရာက္ႏိုင္ပါတယ္။

ကာကြယ္ႏွိမ္နင္းနည္း

-----------------------

မႊားပင့္ကူကို ေသေစႏိုင္တဲ့ အာနိသင္ပါတဲ့ေဆးတစ္မ်ိဳးမ်ိဳးကို ပက္ဖ်န္းပါ။

Source; စိုက္ပ်ိဳးေရးဦးစီးဌာန

 ဂ်ဴးျမစ္အပင္ဟာ အပူခ်ိန္အျမင့္ဆံုး (၃၀-၃၅)နဲ႔ အနိမ္႔ဆံုး (၁၀-၁၈)ဒီဂရီစင္တီဂရိတ္ျဖစ္ပါတယ္။ လိုအပ္တဲ့မိုးေရခ်ိန္ကေတာ့ (၄၀-၅၀)လက္မခန္႔ျဖစ္ပါတယ္။ ဂ်ဴးျမစ္ပင္ကို ေျမအမ်ိဳးအစားမေရြး စိုက္ပ်ိဳးႏိုင္ေပမယ့္ ေျမအခ်ဥ္ငန္ဓာတ္ (၄.၅-၅.၅)အတြင္းရွိတဲ့ေျမနီေျမေစးမွာ စိုက္ပ်ိဳး ျဖစ္ထြန္းႏိုင္ပါတယ္။ ဂ်ဴးျမစ္ပင္ကို ျမန္မာႏိုင္ငံ ရွမ္းျပည္နယ္ေဒသ ေတာင္ႀကီး၊ ဟိုပံုး၊ ပင္ေလာင္း၊ ပင္းတယၿမိဳ႕ေတြမွာ စိုက္ပ်ိဳးၾကပါတယ္။ ဂ်ဴးပင္ကေန အျမစ္ကို အဓိကစားၿပီးေတာ့ အဖူး(သို႔)႐ိုး တံကိုလည္း ျပဳတ္ၿပီး သုပ္စားလို႔ရပါတယ္။ ဂ်ဴးျမစ္ကို အတို႔အျမႇဳပ္အေနနဲ႔ေရာ၊ ခ်ဥ္ရည္ဟင္း၊မုန္႔ႏွစ္ေၾကာ္ေတြနဲ႔ လည္းစားၾကပါတယ္။

• ဂ်ဴးျမစ္ဟာ ေဆးဖက္ဝင္အပင္လည္းျဖစ္ပါတယ္။ ေသြးဖိအားပံုမွန္ျဖစ္ေစျခင္း၊အယ္လ္ဇိုင္းမားနဲ႔ အိုမင္းရင့္ေရာ္ျခင္းေတြကို ကာကြယ္ေပးျခင္း၊ ဘက္တီးရီးယား၊ဗိုင္းရပ္နဲ႔ မႈိေရာဂါ၊ အ႐ိုးပါးေရာဂါ၊ အဆုတ္နဲ႔ အူလမ္းေၾကာင္းကင္ဆာေရာဂါေတြကိုလည္း ကာကြယ္ေပးႏိုင္ပါတယ္။

စိုက္ပ်ိဳးျခင္း

-------------

• ဂ်ဴးျမစ္ပင္ကို အျမစ္ေခါင္း(အဆံု)ကေန ခြဲျခားၿပီးေတာ့ စိုက္ပ်ိဳးရပါတယ္။ အဲဒီအျမစ္ဆံုကို စိုက္ခါနီးမွ အပင္ေဟာင္းကိုႏုတ္ၿပီး အျမစ္ဆံုကို ခြဲစိတ္ၿပီး စိုက္ပ်ိဳးရပါတယ္။ အရင္ကေတာ့ ဒီလိုမ်ိဳးေတြ ရ႐ွိဖို႔အတြက္ ေျမမွာ က်င္းက်ယ္က်ယ္တူးၿပီး ဂ်ဴးပင္ေတြကို အအံုလိုက္ထည့္ၿပီးရင္ ေလလံု ေအာင္ပိတ္ၿပီး စိုက္ခ်ိန္က်မွ ေဖာ္ၿပီးသံုးၾကပါတယ္။ ဂ်ဴးပင္ကို ေျမာင္းအနက္(၆-၈) လက္မခန္႔တူးၿပီးစိုက္ရပါတယ္။ တစ္ပင္နဲ႔ တစ္ပင္ (၈-၁၀)လက္မျခားၿပီး တစ္ေျမာင္းနဲ႔တစ္ေျမာင္း (၁)ေပခြာရပါတယ္။

• ဂ်ဴးပင္ဟာ ႏွင္းခါးရိုက္တဲ့ဒဏ္ကို ခံႏိုင္ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ေအးတဲ့ေဒသေတြမွာ စိုက္ပ်ိဳးႏိုင္ပါတယ္။ ဂ်ဴးပင္ကို သီးျခားစိုက္ပ်ိဳးသလို ႏွစ္ရွည္ပင္ေတြၾကားထဲမွာလည္း သီးညႇပ္အျဖစ္စိုက္ပ်ိဳးႏိုင္ပါတယ္။

• မိုးဦးကာလနဲ႔ မုိးကုန္ေဆာင္းရာသီအစမွာ စိုက္ပ်ိဳးၾကပါတယ္။ (၁)ဧကကို ႏြားေခ်းေျမေဆြး (၅)လွည္းခန္႔ထည့္ႏိုင္ရင္ အေကာင္းဆံုုုုးျဖစ္ပါတယ္။

• အပင္ေပါက္စခ်ိန္မွာ လက္ေပါင္းလိုက္ျခင္း၊(၁၅း၁၅း၁၅) (သို႔) (၅း၁၀း၁၀) ေျမၾသဇာကို တစ္ဧက ေပါင္ (၅၀-၈၀)အထိ ေကၽြးၿပီး ေျမဆြေပးျခင္း၊ပင္ေျခကိုေျမဖို႔ေပးျခင္း စတဲ့လုပ္ငန္းေတြကို ေဆာင္ရြက္ရပါတယ္။ သဘာဝေျမၾသဇာကို (၁-၂)လက္ထုအထိ မစိုက္ခင္ထည့္ေပးရပါတယ္။ ထယ္ေရးနက္နက္ ထြန္ေရးညက္ညက္နဲ႔ရေအာင္ေျမျပင္ေပးရပါတယ္။ ေျမနီေစးမွာ မိုးေရခ်ိန္လက္မ (၄၀-၅၀)ရွိရင္ ေရသြင္းစရာမလိုပဲ စိုက္ပ်ိဳးႏိုင္ပါတယ္။

ရိတ္သိမ္းျခင္း

------------------

• ေစ်းကြက္လိုအပ္ခ်က္အရ ဂ်ဴးျမစ္ကို အခ်ိန္ခြဲၿပီး တူးယူေရာင္းခ်ရပါတယ္။ ေျမထဲမွာ(၃-၄)လခန္႔အထိ မတူးပဲထားႏိုင္ၿပီး လိုအပ္တဲ့အခ်ိန္ေရာက္မွ တူးယူႏိုင္ပါတယ္။ တစ္ဧကအထြက္ႏႈန္းကေတာ့ ပိႆာ (၃၀၀၀-၄၀၀၀)အထိ ထြက္ရွိႏိုင္ပါတယ္။

• ဂ်ဴးျမစ္ကို ရိတ္သိမ္းၿပီး နည္းစနစ္တက် သိုေလွာင္ထားမယ္ဆိုရင္ ဂ်ဴးျမစ္မွာပါတဲ့ အာဟာရတန္ဖိုးမပ်က္စီးပါ။ အပူခ်ိန္ (၃)ဒီဂရီစင္တီဂရိတ္ဝန္းက်င္မွာဆိုရင္ (၂၅-၃၅)ရက္အထိ သိုေလွာင္ႏိုင္ပါတယ္။ ပံုမွန္အခန္းအတြင္းအပူခ်ိန္ (၂၅)ဒီဂရီစင္တီဂရိတ္ဝန္းက်င္မွာ (၅-၇)ရက္ခန္႔ အထိ သိုေလွာင္ႏိုင္ပါတယ္။ သိုေလွာင္ခန္းရဲ႕စိုထိုင္းဆဟာ (၉၀-၉၅)%ရွိဖို႔လိုပါတယ္။ ပန္းပြင့္ခ်ိန္မွာ 2-4-D (သို႔) GA3ေဟာ္မုန္းေဆးပက္ဖ်န္းေပးရင္ သိုေလွာင္ခ်ိန္မွာ အရည္အေသြး ပိုေကာင္းလာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

 ဂ်ဴးျမစ္အပင္ဟာ အပူခ်ိန္အျမင့္ဆံုး (၃၀-၃၅)နဲ႔ အနိမ္႔ဆံုး (၁၀-၁၈)ဒီဂရီစင္တီဂရိတ္ျဖစ္ပါတယ္။ လိုအပ္တဲ့မိုးေရခ်ိန္ကေတာ့ (၄၀-၅၀)လက္မခန္႔ျဖစ္ပါတယ္။ ဂ်ဴးျမစ္ပင္ကို ေျမအမ်ိဳးအစားမေရြး စိုက္ပ်ိဳးႏိုင္ေပမယ့္ ေျမအခ်ဥ္ငန္ဓာတ္ (၄.၅-၅.၅)အတြင္းရွိတဲ့ေျမနီေျမေစးမွာ စိုက္ပ်ိဳး ျဖစ္ထြန္းႏိုင္ပါတယ္။ ဂ်ဴးျမစ္ပင္ကို ျမန္မာႏိုင္ငံ ရွမ္းျပည္နယ္ေဒသ ေတာင္ႀကီး၊ ဟိုပံုး၊ ပင္ေလာင္း၊ ပင္းတယၿမိဳ႕ေတြမွာ စိုက္ပ်ိဳးၾကပါတယ္။ ဂ်ဴးပင္ကေန အျမစ္ကို အဓိကစားၿပီးေတာ့ အဖူး(သို႔)႐ိုး တံကိုလည္း ျပဳတ္ၿပီး သုပ္စားလို႔ရပါတယ္။ ဂ်ဴးျမစ္ကို အတို႔အျမႇဳပ္အေနနဲ႔ေရာ၊ ခ်ဥ္ရည္ဟင္း၊မုန္႔ႏွစ္ေၾကာ္ေတြနဲ႔ လည္းစားၾကပါတယ္။

• ဂ်ဴးျမစ္ဟာ ေဆးဖက္ဝင္အပင္လည္းျဖစ္ပါတယ္။ ေသြးဖိအားပံုမွန္ျဖစ္ေစျခင္း၊အယ္လ္ဇိုင္းမားနဲ႔ အိုမင္းရင့္ေရာ္ျခင္းေတြကို ကာကြယ္ေပးျခင္း၊ ဘက္တီးရီးယား၊ဗိုင္းရပ္နဲ႔ မႈိေရာဂါ၊ အ႐ိုးပါးေရာဂါ၊ အဆုတ္နဲ႔ အူလမ္းေၾကာင္းကင္ဆာေရာဂါေတြကိုလည္း ကာကြယ္ေပးႏိုင္ပါတယ္။

စိုက္ပ်ိဳးျခင္း

-------------

• ဂ်ဴးျမစ္ပင္ကို အျမစ္ေခါင္း(အဆံု)ကေန ခြဲျခားၿပီးေတာ့ စိုက္ပ်ိဳးရပါတယ္။ အဲဒီအျမစ္ဆံုကို စိုက္ခါနီးမွ အပင္ေဟာင္းကိုႏုတ္ၿပီး အျမစ္ဆံုကို ခြဲစိတ္ၿပီး စိုက္ပ်ိဳးရပါတယ္။ အရင္ကေတာ့ ဒီလိုမ်ိဳးေတြ ရ႐ွိဖို႔အတြက္ ေျမမွာ က်င္းက်ယ္က်ယ္တူးၿပီး ဂ်ဴးပင္ေတြကို အအံုလိုက္ထည့္ၿပီးရင္ ေလလံု ေအာင္ပိတ္ၿပီး စိုက္ခ်ိန္က်မွ ေဖာ္ၿပီးသံုးၾကပါတယ္။ ဂ်ဴးပင္ကို ေျမာင္းအနက္(၆-၈) လက္မခန္႔တူးၿပီးစိုက္ရပါတယ္။ တစ္ပင္နဲ႔ တစ္ပင္ (၈-၁၀)လက္မျခားၿပီး တစ္ေျမာင္းနဲ႔တစ္ေျမာင္း (၁)ေပခြာရပါတယ္။

• ဂ်ဴးပင္ဟာ ႏွင္းခါးရိုက္တဲ့ဒဏ္ကို ခံႏိုင္ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ေအးတဲ့ေဒသေတြမွာ စိုက္ပ်ိဳးႏိုင္ပါတယ္။ ဂ်ဴးပင္ကို သီးျခားစိုက္ပ်ိဳးသလို ႏွစ္ရွည္ပင္ေတြၾကားထဲမွာလည္း သီးညႇပ္အျဖစ္စိုက္ပ်ိဳးႏိုင္ပါတယ္။

• မိုးဦးကာလနဲ႔ မုိးကုန္ေဆာင္းရာသီအစမွာ စိုက္ပ်ိဳးၾကပါတယ္။ (၁)ဧကကို ႏြားေခ်းေျမေဆြး (၅)လွည္းခန္႔ထည့္ႏိုင္ရင္ အေကာင္းဆံုုုုးျဖစ္ပါတယ္။

• အပင္ေပါက္စခ်ိန္မွာ လက္ေပါင္းလိုက္ျခင္း၊(၁၅း၁၅း၁၅) (သို႔) (၅း၁၀း၁၀) ေျမၾသဇာကို တစ္ဧက ေပါင္ (၅၀-၈၀)အထိ ေကၽြးၿပီး ေျမဆြေပးျခင္း၊ပင္ေျခကိုေျမဖို႔ေပးျခင္း စတဲ့လုပ္ငန္းေတြကို ေဆာင္ရြက္ရပါတယ္။ သဘာဝေျမၾသဇာကို (၁-၂)လက္ထုအထိ မစိုက္ခင္ထည့္ေပးရပါတယ္။ ထယ္ေရးနက္နက္ ထြန္ေရးညက္ညက္နဲ႔ရေအာင္ေျမျပင္ေပးရပါတယ္။ ေျမနီေစးမွာ မိုးေရခ်ိန္လက္မ (၄၀-၅၀)ရွိရင္ ေရသြင္းစရာမလိုပဲ စိုက္ပ်ိဳးႏိုင္ပါတယ္။

ရိတ္သိမ္းျခင္း

------------------

• ေစ်းကြက္လိုအပ္ခ်က္အရ ဂ်ဴးျမစ္ကို အခ်ိန္ခြဲၿပီး တူးယူေရာင္းခ်ရပါတယ္။ ေျမထဲမွာ(၃-၄)လခန္႔အထိ မတူးပဲထားႏိုင္ၿပီး လိုအပ္တဲ့အခ်ိန္ေရာက္မွ တူးယူႏိုင္ပါတယ္။ တစ္ဧကအထြက္ႏႈန္းကေတာ့ ပိႆာ (၃၀၀၀-၄၀၀၀)အထိ ထြက္ရွိႏိုင္ပါတယ္။

• ဂ်ဴးျမစ္ကို ရိတ္သိမ္းၿပီး နည္းစနစ္တက် သိုေလွာင္ထားမယ္ဆိုရင္ ဂ်ဴးျမစ္မွာပါတဲ့ အာဟာရတန္ဖိုးမပ်က္စီးပါ။ အပူခ်ိန္ (၃)ဒီဂရီစင္တီဂရိတ္ဝန္းက်င္မွာဆိုရင္ (၂၅-၃၅)ရက္အထိ သိုေလွာင္ႏိုင္ပါတယ္။ ပံုမွန္အခန္းအတြင္းအပူခ်ိန္ (၂၅)ဒီဂရီစင္တီဂရိတ္ဝန္းက်င္မွာ (၅-၇)ရက္ခန္႔ အထိ သိုေလွာင္ႏိုင္ပါတယ္။ သိုေလွာင္ခန္းရဲ႕စိုထိုင္းဆဟာ (၉၀-၉၅)%ရွိဖို႔လိုပါတယ္။ ပန္းပြင့္ခ်ိန္မွာ 2-4-D (သို႔) GA3ေဟာ္မုန္းေဆးပက္ဖ်န္းေပးရင္ သိုေလွာင္ခ်ိန္မွာ အရည္အေသြး ပိုေကာင္းလာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ႏွမ္းကို မိုးႏွမ္း၊ေဆာင္းႏွမ္း စသျဖင့္ စိုက္ပ်ိဳးတဲ့အခါ မိုးႏွမ္းဆိုရင္ စိုက္ခ်ိန္ကို ပထမ မိုးရရခ်င္းစိုက္မွ မိုးႏွမ္းေကာင္းေကာင္းရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ေဆာင္းႏွမ္းကို စက္တင္ဘာလကုန္မွာ စိုက္မွ စိုက္ခ်ိန္မွန္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ မ်ိဳးေကာင္းမ်ိဳးသန္႔ျဖစ္ဖို႔လည္းလိုပါတယ္။ မ်ိဳးကို ထူထူခ်ရင္ အပင္ေတြၾကပ္ညႇပ္ၿပီး ေလဝင္ေလထြက္မေကာင္း၊ေနေရာင္ေကာင္းေကာင္းမရမရရင္ အပင္မသန္ပဲျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ပိုးနဲ႔ေရာဂါက်ေရာက္မႈလည္းမ်ားပါတယ္။

• တစ္ဧကကို မ်ိဳးေစ့ (၂-၃)ျပည္သံုးရပါမယ္။ တစ္ဧကကို အပင္တစ္သိန္းေလာက္ဝင္ေအာင္ စိုက္ပ်ိဳးႏုိင္မွ အထြက္ေကာင္းမွာျဖစ္ပါတယ္။

• တန္းၾကား (၁၅)လက္မ၊ပင္ၾကား(၄)လက္မထားၿပီးစိုက္ပါ။ ေျမေကာင္းရင္ ဓာတ္ေျမၾသဇာကို လိုတာထက္ ပိုမထည့္ဖို႔လိုပါတယ္။ နဂိုေကာင္းတဲ့ေျမမွာ ေျမၾသဇာေတြအရမ္းထည့္ရင္ အပင္ေတြသာျဖစ္ေပမယ့္ အသီးမသီးပဲျဖစ္တတ္ပါတယ္။ အပင္ေတြေကာင္းရင္ ပုလဲဓာတ္ေျမၾသဇာ ေလွ်ာ့ေကၽြးၿပီး တီစူပါနဲ႔ ပိုတက္ရွ္ကို ပံုမွန္ထည့္ေပးပါ။ သဘာဝေျမၾသဇာေတြကိုလည္း အသံုးျပဳပါ။

• တစ္ဧကကို တီစူပါ ၅၆ေပါင္၊ပိုက္တက္ရွ္ ၂၈ေပါင္ထည့္ၿပီး အပြင့္ကေန အသီးေကာင္းေကာင္း သီးႏိုင္ေအာင္ပန္းပြင့္ခ်ိန္မွာ ပုလဲ၂၈ေပါင္ေကၽြးပါ။

• ပန္းပြင့္ၿပီးတာနဲ႔ အသီးသီးေအာင္ ပန္းပြင့္ခ်ိန္မွာ ေရသြင္းေပးပါ။ ေရမရရင္ အပြင့္ေတြပြင့္သေလာက္ အသီးမရတာေတြလည္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ေရဝပ္ရင္လည္း အပင္ေတြပုပ္သြားႏုိင္ပါတယ္။ ႏွမ္းဟာ ေရအရမ္းမ်ားတာမႀကိဳက္တဲ့အတြက္ မိုးဖြဲဖြဲရြာသေလာက္ပဲ ေရကို ေပးရမွာျဖစ္ပါတယ္။

• အပြင့္ေတြမည္းတာက ပိုးနဲ႔ ေရာဂါေတြေၾကာင့္ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ပိုးအေနနဲ႔ ေလွးပိုး၊သီးလံုးေဖာက္ပိုး၊ ရြက္ေထြးပိုး၊ဖလံ၊စုပ္စားပိုးစတာေတြက်ႏုိင္ပါတယ္။ အပြင့္ေတြေထြးလံုးၿပီး မဲသြားတာက ေလွးပိုး ေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။ ေလွးပိုးေတြဟာ အေကာင္ေသးေသးရွည္ရွည္ေလးေတြျဖစ္ပါတယ္။ မိုးေခါင္ၿပီး အပူခ်ိန္မ်ားရင္ ေလွးပိုးက်တာ မ်ားပါတယ္။ အပင္ငယ္စဥ္ အပြင့္ေခါင္းေလာင္းမစြဲခင္ ပြင့္ဖူးကင္း ဝင္ခ်ိန္နဲ႔ ပန္းၿဖိဳင္ၿဖိဳင္ပြင့္တဲ့အခ်ိန္၊အသီးေလးေတြ စကပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ဖ်က္ဆီးတတ္ပါတယ္။ အရြက္ေတြ၊ပြင့္ဖူးေတြ၊သီးႏုေတြ တြန္႕ကုပ္ေျခာက္ကပ္ၿပီး မဲသြားပါတယ္။ ပြင့္ေထြးပိုးက်ရင္လည္း ဒီလိုလကၡဏာေတြျပပါတယ္။

• ပင္လံုးျပန္႔ပိုးသတ္ေဆးေတြျဖစ္တဲ့ ေအမီဒါ၊ဒိုင္မီသိုအိတ္ စတဲ့ေဆးေတြကို သံုးပါ။ ပ်၊ျဖဳတ္စတဲ့ စုပ္စားပိုးေကာင္ေတြကိုလည္း ဒီေဆးသံုးႏိုင္ပါတယ္။ ပိုးေတြဟာ ပန္းပြင့္၊အညြန္႔ေတြမွာေနတတ္ၿပီး မနက္ေစာေစာနဲ႔ ညေနေစာင္းေတြမွာ ေဆးဖ်န္းပါ။ သက္တမ္း(၃၅)ရက္ၾကာၿပီး အပင္ေပါက္ၿပီး ရက္(၃၀)ဆိုရင္ ေဆးဖ်န္းသင့္ပါတယ္။

• ေရာဂါေတြအေနနဲ႔ ႐ိုးမဲ၊ႏွမ္းဖို၊႐ိုးေပ်ာက္၊ရြက္ေပ်ာက္၊ပင္နာက်၊ပင္ညႈိးစတာေတြေၾကာင့္လည္း ပန္းပြင့္မည္းသြားတတ္ပါတယ္။ ေရာဂါမဟုတ္ပဲ ပိုးေကာင္ေတြေတြ႕ရင္ေတာ့ ပိုးသတ္ေဆး ဖ်န္းေပးရမွာျဖစ္ပါတယ္။

ႏွမ္းကို မိုးႏွမ္း၊ေဆာင္းႏွမ္း စသျဖင့္ စိုက္ပ်ိဳးတဲ့အခါ မိုးႏွမ္းဆိုရင္ စိုက္ခ်ိန္ကို ပထမ မိုးရရခ်င္းစိုက္မွ မိုးႏွမ္းေကာင္းေကာင္းရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ေဆာင္းႏွမ္းကို စက္တင္ဘာလကုန္မွာ စိုက္မွ စိုက္ခ်ိန္မွန္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ မ်ိဳးေကာင္းမ်ိဳးသန္႔ျဖစ္ဖို႔လည္းလိုပါတယ္။ မ်ိဳးကို ထူထူခ်ရင္ အပင္ေတြၾကပ္ညႇပ္ၿပီး ေလဝင္ေလထြက္မေကာင္း၊ေနေရာင္ေကာင္းေကာင္းမရမရရင္ အပင္မသန္ပဲျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ပိုးနဲ႔ေရာဂါက်ေရာက္မႈလည္းမ်ားပါတယ္။

• တစ္ဧကကို မ်ိဳးေစ့ (၂-၃)ျပည္သံုးရပါမယ္။ တစ္ဧကကို အပင္တစ္သိန္းေလာက္ဝင္ေအာင္ စိုက္ပ်ိဳးႏုိင္မွ အထြက္ေကာင္းမွာျဖစ္ပါတယ္။

• တန္းၾကား (၁၅)လက္မ၊ပင္ၾကား(၄)လက္မထားၿပီးစိုက္ပါ။ ေျမေကာင္းရင္ ဓာတ္ေျမၾသဇာကို လိုတာထက္ ပိုမထည့္ဖို႔လိုပါတယ္။ နဂိုေကာင္းတဲ့ေျမမွာ ေျမၾသဇာေတြအရမ္းထည့္ရင္ အပင္ေတြသာျဖစ္ေပမယ့္ အသီးမသီးပဲျဖစ္တတ္ပါတယ္။ အပင္ေတြေကာင္းရင္ ပုလဲဓာတ္ေျမၾသဇာ ေလွ်ာ့ေကၽြးၿပီး တီစူပါနဲ႔ ပိုတက္ရွ္ကို ပံုမွန္ထည့္ေပးပါ။ သဘာဝေျမၾသဇာေတြကိုလည္း အသံုးျပဳပါ။

• တစ္ဧကကို တီစူပါ ၅၆ေပါင္၊ပိုက္တက္ရွ္ ၂၈ေပါင္ထည့္ၿပီး အပြင့္ကေန အသီးေကာင္းေကာင္း သီးႏိုင္ေအာင္ပန္းပြင့္ခ်ိန္မွာ ပုလဲ၂၈ေပါင္ေကၽြးပါ။

• ပန္းပြင့္ၿပီးတာနဲ႔ အသီးသီးေအာင္ ပန္းပြင့္ခ်ိန္မွာ ေရသြင္းေပးပါ။ ေရမရရင္ အပြင့္ေတြပြင့္သေလာက္ အသီးမရတာေတြလည္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ေရဝပ္ရင္လည္း အပင္ေတြပုပ္သြားႏုိင္ပါတယ္။ ႏွမ္းဟာ ေရအရမ္းမ်ားတာမႀကိဳက္တဲ့အတြက္ မိုးဖြဲဖြဲရြာသေလာက္ပဲ ေရကို ေပးရမွာျဖစ္ပါတယ္။

• အပြင့္ေတြမည္းတာက ပိုးနဲ႔ ေရာဂါေတြေၾကာင့္ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ပိုးအေနနဲ႔ ေလွးပိုး၊သီးလံုးေဖာက္ပိုး၊ ရြက္ေထြးပိုး၊ဖလံ၊စုပ္စားပိုးစတာေတြက်ႏုိင္ပါတယ္။ အပြင့္ေတြေထြးလံုးၿပီး မဲသြားတာက ေလွးပိုး ေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။ ေလွးပိုးေတြဟာ အေကာင္ေသးေသးရွည္ရွည္ေလးေတြျဖစ္ပါတယ္။ မိုးေခါင္ၿပီး အပူခ်ိန္မ်ားရင္ ေလွးပိုးက်တာ မ်ားပါတယ္။ အပင္ငယ္စဥ္ အပြင့္ေခါင္းေလာင္းမစြဲခင္ ပြင့္ဖူးကင္း ဝင္ခ်ိန္နဲ႔ ပန္းၿဖိဳင္ၿဖိဳင္ပြင့္တဲ့အခ်ိန္၊အသီးေလးေတြ စကပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ဖ်က္ဆီးတတ္ပါတယ္။ အရြက္ေတြ၊ပြင့္ဖူးေတြ၊သီးႏုေတြ တြန္႕ကုပ္ေျခာက္ကပ္ၿပီး မဲသြားပါတယ္။ ပြင့္ေထြးပိုးက်ရင္လည္း ဒီလိုလကၡဏာေတြျပပါတယ္။

• ပင္လံုးျပန္႔ပိုးသတ္ေဆးေတြျဖစ္တဲ့ ေအမီဒါ၊ဒိုင္မီသိုအိတ္ စတဲ့ေဆးေတြကို သံုးပါ။ ပ်၊ျဖဳတ္စတဲ့ စုပ္စားပိုးေကာင္ေတြကိုလည္း ဒီေဆးသံုးႏိုင္ပါတယ္။ ပိုးေတြဟာ ပန္းပြင့္၊အညြန္႔ေတြမွာေနတတ္ၿပီး မနက္ေစာေစာနဲ႔ ညေနေစာင္းေတြမွာ ေဆးဖ်န္းပါ။ သက္တမ္း(၃၅)ရက္ၾကာၿပီး အပင္ေပါက္ၿပီး ရက္(၃၀)ဆိုရင္ ေဆးဖ်န္းသင့္ပါတယ္။

• ေရာဂါေတြအေနနဲ႔ ႐ိုးမဲ၊ႏွမ္းဖို၊႐ိုးေပ်ာက္၊ရြက္ေပ်ာက္၊ပင္နာက်၊ပင္ညႈိးစတာေတြေၾကာင့္လည္း ပန္းပြင့္မည္းသြားတတ္ပါတယ္။ ေရာဂါမဟုတ္ပဲ ပိုးေကာင္ေတြေတြ႕ရင္ေတာ့ ပိုးသတ္ေဆး ဖ်န္းေပးရမွာျဖစ္ပါတယ္။

• မက္မြန္စိမ္းပ်ပိုးဖ်က္ဆီးခံထားရတဲ့ င႐ုတ္ပင္ရဲ႕အရြက္ေတြဟာ ေစးပ်စ္ပ်စ္ပံုစံျဖစ္ေနၿပီး အေရာင္လည္းေဖ်ာ့ပါတယ္။

• အရြက္ေတြ တြန္႔လိမ္ေကာက္ေကြးသြားၿပီး အပင္လည္းပုသြားပါတယ္။

• အရြက္ေပၚမွာ ၾကပ္ခိုးမႈိေတြလည္း တိုးပြားလာပါတယ္။

• ဖ်က္ပိုးအေကာင္ငယ္ေတြဟာ အစပိုင္းမွာ အစိမ္းေရာင္ရွိၿပီးေတာ့ မၾကာခင္ အဝါေရာင္သန္းလာပါတယ္။

• အေကာင္ႀကီးေတြဟာ စိမ္းဝါေရာင္ရွိပါတယ္။

ကာကြယ္ႏွိမ္နင္းျခင္း

-----------------------

ေအာက္မွာေဖာ္ျပထားတဲ့ ပိုးသတ္ေဆးတစ္မ်ိဳးမ်ိဳးကို ပက္ဖ်န္းပါ။

• မ်ိဳးေစ့(၁)ကီလိုကို အင္မီဒါကလိုပရစ္ဒ္ ၇၀% ဒဗလ်ဴအက္စ္ (Imidachloprid 70% WP) နဲ႔ေဆးစီရင္ပါ။

• ေရတစ္လီတာကို ဖစ္ပ႐ိုနီးလ္ ၅% အက္စ္စီ (Fipronil 5% SC) ၁မီလီလီတာႏႈန္းေရာစပ္ပါ။

• ေရတစ္လီတာကို အင္မီဒါကလိုပရစ္ဒ္ ၁၇.၈% အက္စ္အယ္လ္ (Imidachloprid 17.8% SL) ၃.၅မီလီလီတာႏႈန္း ေရာစပ္ပါ။

• ေရတစ္လီတာကို ေအာ္ဇီဒမ္မီတြန္ မီသိုင္းလ္ ၂၅%အီးစီ (Oxydemeton methyi 25% EC) ၁.၆ မီလီလီတာႏႈန္းေရာစပ္ပါ။

• ေရတစ္လီတာကို ကြီနာလ္ေဖာ့စ္ ၂၅%အီးစီ (Quinalphos 25% EC) ၁မီလီလီတာႏႈန္း ေရာစပ္ပါ။

www.shwetheenhan.com

• မက္မြန္စိမ္းပ်ပိုးဖ်က္ဆီးခံထားရတဲ့ င႐ုတ္ပင္ရဲ႕အရြက္ေတြဟာ ေစးပ်စ္ပ်စ္ပံုစံျဖစ္ေနၿပီး အေရာင္လည္းေဖ်ာ့ပါတယ္။

• အရြက္ေတြ တြန္႔လိမ္ေကာက္ေကြးသြားၿပီး အပင္လည္းပုသြားပါတယ္။

• အရြက္ေပၚမွာ ၾကပ္ခိုးမႈိေတြလည္း တိုးပြားလာပါတယ္။

• ဖ်က္ပိုးအေကာင္ငယ္ေတြဟာ အစပိုင္းမွာ အစိမ္းေရာင္ရွိၿပီးေတာ့ မၾကာခင္ အဝါေရာင္သန္းလာပါတယ္။

• အေကာင္ႀကီးေတြဟာ စိမ္းဝါေရာင္ရွိပါတယ္။

ကာကြယ္ႏွိမ္နင္းျခင္း

-----------------------

ေအာက္မွာေဖာ္ျပထားတဲ့ ပိုးသတ္ေဆးတစ္မ်ိဳးမ်ိဳးကို ပက္ဖ်န္းပါ။

• မ်ိဳးေစ့(၁)ကီလိုကို အင္မီဒါကလိုပရစ္ဒ္ ၇၀% ဒဗလ်ဴအက္စ္ (Imidachloprid 70% WP) နဲ႔ေဆးစီရင္ပါ။

• ေရတစ္လီတာကို ဖစ္ပ႐ိုနီးလ္ ၅% အက္စ္စီ (Fipronil 5% SC) ၁မီလီလီတာႏႈန္းေရာစပ္ပါ။

• ေရတစ္လီတာကို အင္မီဒါကလိုပရစ္ဒ္ ၁၇.၈% အက္စ္အယ္လ္ (Imidachloprid 17.8% SL) ၃.၅မီလီလီတာႏႈန္း ေရာစပ္ပါ။

• ေရတစ္လီတာကို ေအာ္ဇီဒမ္မီတြန္ မီသိုင္းလ္ ၂၅%အီးစီ (Oxydemeton methyi 25% EC) ၁.၆ မီလီလီတာႏႈန္းေရာစပ္ပါ။

• ေရတစ္လီတာကို ကြီနာလ္ေဖာ့စ္ ၂၅%အီးစီ (Quinalphos 25% EC) ၁မီလီလီတာႏႈန္း ေရာစပ္ပါ။

www.shwetheenhan.com

ဝဥမွာ မ်ိဳးစိတ္ေပါင္း(၂၀)ရွိပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ စိုက္တဲ့ဝဥမွာပဲ ေဒသတစ္ခုနဲ႕တစ္ခု စိုက္ၾကတဲ့မ်ိဳးေတြက မတူၾကဘူး။ ေမၿမိဳ႕နဲ႕ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္းမွာ ကြန္ဂ်က္(conjak)၊ ရွမ္းေတာင္နဲ ႔ျမန္မာႏုိင္ငံ ေအာက္ပိုင္း ေဒသေတြမွာ ကမ္ပန္ႏ်ဴေလးတပ္စ္ (campanulatus) ၊ကရင္ျပည္နယ္မွာ ဘာမိုင္းကပ္စ္ (Burmaicus) နဲ႔ အြန္ကိုဖီလမ္ (oncophyllum) ဆိုတဲ့(၂)မ်ိဳး၊ ျမစ္ႀကီးနားနဲ႔ကသာမွာ ကာရမ္းဆစ္( Karamsis) နဲ႔ ဘာလ္ဘီဖာ ( Bulbifer)၊ သာယာဝတီနဲ႔ စစ္ေတာင္းျမစ္ေဘးေဒသေတြမွာ ခိုလိုႏိုစေပးတပ္စ္ (Cholonospathus) ပဲခူး၊သာယာဝတီနဲ႔ ေမာ္လၿမိဳင္ဘက္မွာ ပါပူရက္ဆန္႔စ္ (Purpuracsens) ဆိုၿပီးမ်ိဳးေတြမ်ားပါတယ္။ ပခုကၠဴ၊ေယာေဒသမွာ ခ်ိဳင့္က်တဲ့ေနရာေတြမ်ာ အေလ့က်ေပါက္ပါတယ္။ နတ္ေတာ္ျပာသိုမွာ ဝဥေပၚတယ္။ ဝဥပင္ဟာ ႏွစ္ရွည္ခံပင္ေပ်ာ့မ်ိဳးျဖစ္ၿပီး အပင္သက္တမ္း(၄)ႏွစ္ (၅)ႏွစ္က်မွ ပြင့္ၿပီး အပင္သက္ကုန္ဆံုးတဲ့ အမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။ အဖိုပြင့္၊အမပြင့္သီးျခားပြင့္ၿပီး အပြင့္ေတြက အနံ႔ျပင္းပါတယ္။

မ်ိဳးပြားစိုက္ေသာနည္းမ်ား

----------------------------

• အပြင့္ကေန အသီးသီးၿပီး အသီးကရတဲ့အေစ့ကိုလည္း အပင္စိုက္ၾကပါတယ္။ ဥေတြျဖစ္တဲ့အတြက္ ေျမေအာက္မွာရွိတဲ့ ပင္စည္သိုေလွာင္ပိုင္း၊ ပင္မဦးႀကီးေတြကေန မိုးရာသီမွာ မိုးက်လာရင္ ေျမေပၚကို အပင္ေပါက္လာပါတယ္။

• အရြက္႐ိုးတံအရင္းမွာရွိတဲ့ မ်ိဳးျပန္႔ပြားႏုိင္တဲ့ အဖုေလးေတြကေနလည္း မ်ိဳးပြားစိုက္ၾကပါတယ္။

• အျမစ္ေတြမွာျဖစ္တဲ့ဥေလးေတြကေနလည္း မ်ိဳးပြားစိုက္ၾကပါတယ္။ 

ျပည္ပမ်ိဳးေတြဟာ ေဒသမ်ိဳးေတြထက္ သက္တမ္းပိုၿပီးေတာ့ တိုေတာင္းပါတယ္။ မူကာကူ (Mukaku) နဲ႔ ရွီနာစူ (Shinasoo) မ်ိဳးေတြက ဂ်ပန္မ်ိဳးေတြျဖစ္ပါတယ္။ ကြန္ဂ်က္ (Conjak) မ်ိဳးက အပင္အျမင့္ (၂-၄)ေပထိ ရွိပါတယ္။ မိုးရြာတာနဲ႔အစို႔ထြက္လာၿပီးေတာ့ ႐ိုးတံအစိမ္းနဲ႔ ဥက ပန္းေရာင္အႏုရွိပါတယ္။ အရြက္ေတြမွာလည္း မ်ိဳးပြားႏုိင္တဲ့ ဂလင္း လို႔ေခၚတဲ့ ဥငယ္ေလးေတြအမ်ားႀကီးရွိၿပီးေတာ့ မ်ိဳးပြားယူလို႔ရပါတယ္။

စိုက္ပ်ိဳးဖို႔ မ်ိဳးယူျခင္း

---------------------

• မ်ိဳးဥကိုအပင္ညိဳးခ်ိန္ေအာက္တိုဘာ-ဒီဇင္ဘာမွာတူးယူပါ။ ေျခာက္ေသြ႕ေအးျမၿပီး ေလသလပ္တဲ့ ေနရာမွာ အႀကီးအေသးခြဲၿပီးသိမ္းပါ။

• ၁ပိႆာနဲ႔အထက္ဥေတြကို ဝဥပန္းခိုင္ထုတ္ဖို႔သီးသန႔္စိုက္ပ်ိဳးပါ။

• ဝဥပန္းခိုင္ကေန ထုတ္လုပ္ ရရွိတဲ့ မ်ိဳးေစ့ေတြကို သဲစိုေဘာင္မွာ ပ်ိဳးၿပီး ၅က်ပ္သားမွ၁၀ သားခန႔္ရွိတဲ့ မ်ိဳးဥကိုထုတ္ယူပါ။

• ေျမႀကီးထဲရွိ ဝဥမႀကီးေပၚက အဖုေတြကို ဖဲ့ၿပီး မ်ိဳးဥအတြက္စိုက္ပ်ိဳးပါ။

• ဝပင္သက္တမ္း ၃ႏွစ္ နဲ႔ ၄ႏွစ္မွာ မ်ိဳးသီးရပါတယ္။ စက္တင္ဘာ၊ ေအာက္တိုဘာလ ဝပင္ညိဳးခ်ိန္မွာ ဝသီး ရင့္မွည့္ၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ အသီးေတြကို ခူးၿပီးအႀကီးအေသးခြဲၿပီး မ်ိဳးအျဖစ္ေနာက္ရာသီ စိုက္ဖို႕သိမ္းႏိုင္ပါတယ္။

www.shwetheenhan.com

ဝဥမွာ မ်ိဳးစိတ္ေပါင္း(၂၀)ရွိပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ စိုက္တဲ့ဝဥမွာပဲ ေဒသတစ္ခုနဲ႕တစ္ခု စိုက္ၾကတဲ့မ်ိဳးေတြက မတူၾကဘူး။ ေမၿမိဳ႕နဲ႕ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္းမွာ ကြန္ဂ်က္(conjak)၊ ရွမ္းေတာင္နဲ ႔ျမန္မာႏုိင္ငံ ေအာက္ပိုင္း ေဒသေတြမွာ ကမ္ပန္ႏ်ဴေလးတပ္စ္ (campanulatus) ၊ကရင္ျပည္နယ္မွာ ဘာမိုင္းကပ္စ္ (Burmaicus) နဲ႔ အြန္ကိုဖီလမ္ (oncophyllum) ဆိုတဲ့(၂)မ်ိဳး၊ ျမစ္ႀကီးနားနဲ႔ကသာမွာ ကာရမ္းဆစ္( Karamsis) နဲ႔ ဘာလ္ဘီဖာ ( Bulbifer)၊ သာယာဝတီနဲ႔ စစ္ေတာင္းျမစ္ေဘးေဒသေတြမွာ ခိုလိုႏိုစေပးတပ္စ္ (Cholonospathus) ပဲခူး၊သာယာဝတီနဲ႔ ေမာ္လၿမိဳင္ဘက္မွာ ပါပူရက္ဆန္႔စ္ (Purpuracsens) ဆိုၿပီးမ်ိဳးေတြမ်ားပါတယ္။ ပခုကၠဴ၊ေယာေဒသမွာ ခ်ိဳင့္က်တဲ့ေနရာေတြမ်ာ အေလ့က်ေပါက္ပါတယ္။ နတ္ေတာ္ျပာသိုမွာ ဝဥေပၚတယ္။ ဝဥပင္ဟာ ႏွစ္ရွည္ခံပင္ေပ်ာ့မ်ိဳးျဖစ္ၿပီး အပင္သက္တမ္း(၄)ႏွစ္ (၅)ႏွစ္က်မွ ပြင့္ၿပီး အပင္သက္ကုန္ဆံုးတဲ့ အမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။ အဖိုပြင့္၊အမပြင့္သီးျခားပြင့္ၿပီး အပြင့္ေတြက အနံ႔ျပင္းပါတယ္။

မ်ိဳးပြားစိုက္ေသာနည္းမ်ား

----------------------------

• အပြင့္ကေန အသီးသီးၿပီး အသီးကရတဲ့အေစ့ကိုလည္း အပင္စိုက္ၾကပါတယ္။ ဥေတြျဖစ္တဲ့အတြက္ ေျမေအာက္မွာရွိတဲ့ ပင္စည္သိုေလွာင္ပိုင္း၊ ပင္မဦးႀကီးေတြကေန မိုးရာသီမွာ မိုးက်လာရင္ ေျမေပၚကို အပင္ေပါက္လာပါတယ္။

• အရြက္႐ိုးတံအရင္းမွာရွိတဲ့ မ်ိဳးျပန္႔ပြားႏုိင္တဲ့ အဖုေလးေတြကေနလည္း မ်ိဳးပြားစိုက္ၾကပါတယ္။

• အျမစ္ေတြမွာျဖစ္တဲ့ဥေလးေတြကေနလည္း မ်ိဳးပြားစိုက္ၾကပါတယ္။ 

ျပည္ပမ်ိဳးေတြဟာ ေဒသမ်ိဳးေတြထက္ သက္တမ္းပိုၿပီးေတာ့ တိုေတာင္းပါတယ္။ မူကာကူ (Mukaku) နဲ႔ ရွီနာစူ (Shinasoo) မ်ိဳးေတြက ဂ်ပန္မ်ိဳးေတြျဖစ္ပါတယ္။ ကြန္ဂ်က္ (Conjak) မ်ိဳးက အပင္အျမင့္ (၂-၄)ေပထိ ရွိပါတယ္။ မိုးရြာတာနဲ႔အစို႔ထြက္လာၿပီးေတာ့ ႐ိုးတံအစိမ္းနဲ႔ ဥက ပန္းေရာင္အႏုရွိပါတယ္။ အရြက္ေတြမွာလည္း မ်ိဳးပြားႏုိင္တဲ့ ဂလင္း လို႔ေခၚတဲ့ ဥငယ္ေလးေတြအမ်ားႀကီးရွိၿပီးေတာ့ မ်ိဳးပြားယူလို႔ရပါတယ္။

စိုက္ပ်ိဳးဖို႔ မ်ိဳးယူျခင္း

---------------------

• မ်ိဳးဥကိုအပင္ညိဳးခ်ိန္ေအာက္တိုဘာ-ဒီဇင္ဘာမွာတူးယူပါ။ ေျခာက္ေသြ႕ေအးျမၿပီး ေလသလပ္တဲ့ ေနရာမွာ အႀကီးအေသးခြဲၿပီးသိမ္းပါ။

• ၁ပိႆာနဲ႔အထက္ဥေတြကို ဝဥပန္းခိုင္ထုတ္ဖို႔သီးသန႔္စိုက္ပ်ိဳးပါ။

• ဝဥပန္းခိုင္ကေန ထုတ္လုပ္ ရရွိတဲ့ မ်ိဳးေစ့ေတြကို သဲစိုေဘာင္မွာ ပ်ိဳးၿပီး ၅က်ပ္သားမွ၁၀ သားခန႔္ရွိတဲ့ မ်ိဳးဥကိုထုတ္ယူပါ။

• ေျမႀကီးထဲရွိ ဝဥမႀကီးေပၚက အဖုေတြကို ဖဲ့ၿပီး မ်ိဳးဥအတြက္စိုက္ပ်ိဳးပါ။

• ဝပင္သက္တမ္း ၃ႏွစ္ နဲ႔ ၄ႏွစ္မွာ မ်ိဳးသီးရပါတယ္။ စက္တင္ဘာ၊ ေအာက္တိုဘာလ ဝပင္ညိဳးခ်ိန္မွာ ဝသီး ရင့္မွည့္ၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ အသီးေတြကို ခူးၿပီးအႀကီးအေသးခြဲၿပီး မ်ိဳးအျဖစ္ေနာက္ရာသီ စိုက္ဖို႕သိမ္းႏိုင္ပါတယ္။

www.shwetheenhan.com